ဝါးဘောင်နှင့် သစ်ခေါက်ဖြင့် အဓိကပြုလုပ်ထားသော ပါးလွှာသော်လည်း တာရှည်ခံစက္ကူအမျိုးအစားများဖြစ်သည့် mianzhi သို့မဟုတ် pizhi ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မျက်နှာပြင်တို့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တရုတ်ဆီဆေးစက္ကူထီးများကို တရုတ်နိုင်ငံ၏ ယဉ်ကျေးမှုလက်မှုပညာနှင့် ကဗျာဆန်သောအလှတရားတို့၏ သင်္ကေတတစ်ခုအဖြစ် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ရှုမြင်ခဲ့ကြသည်။
တောင်တရုတ်ပြည်တွင် မကြာခဏတွေ့ရလေ့ရှိသော တုန်ပင်၏အသီးမှ ထုတ်ယူထားသော အပင်ဆီတစ်မျိုးဖြစ်သည့် တုန်ယိုးဖြင့် ဆေးခြယ်ထားသော ရေစိုခံသည့် တရုတ်ဆီစက္ကူထီးများသည် မိုး သို့မဟုတ် နေရောင်ခြည်ကို ကာကွယ်ရန် ကိရိယာတစ်ခုသာမက ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အရေးပါမှုနှင့် အလှအပတန်ဖိုးကြွယ်ဝသော အနုပညာလက်ရာများလည်း ဖြစ်သည်။
သမိုင်း
နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်နီးပါး သမိုင်းကြောင်းရှိခဲ့သော တရုတ်နိုင်ငံ၏ ဆီစက္ကူထီးများသည် ကမ္ဘာ့ရှေးအကျဆုံး ထီးများထဲတွင် ပါဝင်သည်။ သမိုင်းမှတ်တမ်းများအရ တရုတ်နိုင်ငံတွင် ပထမဆုံး ဆီစက္ကူထီးများသည် အရှေ့ဟန်မင်းဆက် (၂၅-၂၂၀) တွင် စတင်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် မကြာမီတွင် အလွန်ရေပန်းစားလာပြီး အထူးသဖြင့် ရေစိုခံဆီဖြင့် ထီးမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရေးသားရေးဆွဲခြင်းကို နှစ်သက်သော စာပေပညာရှင်များကြားတွင် ၎င်းတို့၏ အနုပညာစွမ်းရည်နှင့် စာပေအရသာကို ပြသရန်ဖြစ်သည်။ ငှက်များ၊ ပန်းများနှင့် ရှုခင်းများကဲ့သို့သော ရိုးရာတရုတ်မင်ပန်းချီမှ အစိတ်အပိုင်းများကို ဆီစက္ကူထီးများပေါ်တွင် လူကြိုက်များသော အလှဆင်ပုံစံများအဖြစ်လည်း တွေ့ရှိနိုင်သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် တရုတ်ဆီစက္ကူထီးများကို တန်မင်းဆက် (၆၁၈-၉၀၇) အတွင်း ဂျပန်နှင့် ထိုစဉ်က ရှေးခေတ်ကိုရီးယားနိုင်ငံ ဂိုဂျိုဆွန်သို့ ပြည်ပသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သောကြောင့် ထိုနိုင်ငံနှစ်ခုတွင် "တန်ထီးများ" ဟု လူသိများခဲ့ကြသည်။ ယနေ့တိုင် ရိုးရာဂျပန်ပြဇာတ်များနှင့် အကများတွင် အမျိုးသမီးဇာတ်ရုပ်များအတွက် ဆက်စပ်ပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုနေကြဆဲဖြစ်သည်။
ရာစုနှစ်များတစ်လျှောက် တရုတ်ထီးများသည် ဗီယက်နမ်နှင့် ထိုင်းကဲ့သို့သော အခြားအာရှနိုင်ငံများသို့လည်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
ရိုးရာသင်္ကေတ
ဆီစက္ကူထီးများသည် ရိုးရာတရုတ်မင်္ဂလာပွဲများတွင် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ သတို့သားအိမ်တွင် သတို့သမီးကို ကြိုဆိုသည့်အခါ အနီရောင်ဆီစက္ကူထီးကို ပွဲစားက ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ထီးသည် ကံဆိုးမှုများကို တားဆီးပေးသည်ဟု ယူဆရသည်။ ထို့အပြင် ဆီစက္ကူ (youzhi) သည် “ကလေးယူပါ” (youzi) ဟူသော စကားလုံးနှင့် အသံထွက်ဆင်တူသောကြောင့် ထီးကို မျိုးပွားနိုင်စွမ်း၏ သင်္ကေတအဖြစ် ရှုမြင်ကြသည်။
ထို့အပြင်၊ တရုတ်ဆီဆေးစက္ကူထီးများသည် တရုတ်စာပေလက်ရာများတွင် အချစ်ဇာတ်လမ်းနှင့် အလှအပကို ရည်ညွှန်းရန် မကြာခဏပေါ်လာလေ့ရှိပြီး အထူးသဖြင့် မိုးနှင့်မြူများထူထပ်သော ယန်ဇီမြစ်၏တောင်ဘက်တွင် ဇာတ်အိမ်တည်ထားသော ဇာတ်လမ်းများတွင် ဖြစ်သည်။
နာမည်ကျော် ရှေးဟောင်းတရုတ်ဇာတ်လမ်း Madame White Snake ကို အခြေခံထားတဲ့ ရုပ်ရှင်နဲ့ ရုပ်မြင်သံကြား ဇာတ်ကားတွေမှာ လှပတဲ့ မြွေကနေ ဇာတ်လိုက်ဖြစ်လာတဲ့ Bai Suzhen ဟာ သူမရဲ့ အနာဂတ်ချစ်သူ Xu Xian နဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံတဲ့အခါ နူးညံ့တဲ့ ဆီစက္ကူထီးကို ကိုင်ဆောင်ထားလေ့ရှိပါတယ်။
“ဆီစက္ကူထီးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း မိုးရေထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ရှည်လျားတဲ့ လမ်းကြားလေးတစ်လျှောက် လျှောက်သွားနေတယ်…” တရုတ်ကဗျာဆရာ Dai Wangshu ရေးသားတဲ့ လူကြိုက်များတဲ့ ခေတ်သစ်တရုတ်ကဗျာ “A Lane in the Rain” မှာ (Yang Xianyi နဲ့ Gladys Yang တို့ ဘာသာပြန်ဆို) ရေးသားထားပါတယ်။ ဒီ မှောင်မိုက်ပြီး အိပ်မက်ဆန်တဲ့ ပုံဖော်ချက်ဟာ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ သင်္ကေတတစ်ခုအနေနဲ့ ထီးကို အသုံးပြုခြင်းရဲ့ နောက်ထပ်ဂန္ထဝင် ဥပမာတစ်ခုပါပဲ။
ထီး၏ လုံးဝိုင်းသော သဘောသဘာဝကြောင့် တရုတ်ဘာသာဖြင့် “ဝိုင်း” သို့မဟုတ် “စက်ဝိုင်း” (ယွမ်) သည် “စုဝေးခြင်း” ၏ အဓိပ္ပာယ်လည်း ပါရှိသောကြောင့် ပြန်လည်ဆုံစည်းခြင်း၏ သင်္ကေတတစ်ခု ဖြစ်စေသည်။
Globa Times မှ သတင်းရင်းမြစ်
ပို့စ်တင်ချိန်: ၂၀၂၂ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၄ ရက်